İşitiyor musun?

Ufak bir uğultu geliyor bir yerlerden.
Duygusu anlaşılmıyor ama bir uğultu geliyor.
Mutlu mu desem
üzgün mü
heyacanla karışık mı.
Yaklaşıyor ama şiddeti artmıyor.
Duyuyor musun sende benim gibi?
Ağlama sesi bence bu.
Bu dünyada hangi ses mutlu gelebilir ki zaten bu kulağa.
Olsa olsa ağlama sesidir değil mi?
Kahkaha sesi olmasını çok isterdim aslında biliyor musun?
Ama imkansız bana göre.Her şeyin mutlu naif uğultusunu da yok etmeye başladık doğa gibi.Doğa güçlü olduğu için direniyor hala bize ama mutkuluklarımız,umutlarımız,heyecanlarımız kırılgan.Kırılgan olmayabilirdi bunlar elbette ortak yaşayabilseydik eğer.Biz kendimize sakladık hep bu duyguları.Başkasında görünce kıskandık,olmasın istedik.Çok saçma değil mi bunlar?
Duygular ortak yaşandıkça anlamı artmıyor mu sence de?
Bu soruyu sormam bile saçma aslında,çünkü cevap belli.Oysa biz sadece kendimizde olsun istiyoruz her haltı.Küçük sorumluluklardan bile kaçınan bir varlık her şeyin kendisinin ve emrine amade olmasını istiyor.Sence de bu aptallık değil mi?

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz