Konum atmış olsam bile,
sakın vazgeçtiğim anda gelme…
Umumi Wi-fi misali
bağlanması kolay görünüp,sonradan çekmeyip,
ben sakın germe…
Beni
Whatsapp ses kaydı gibi çabasız
bazı emojiler gibi anlamsız
bayramlardaki toplu mesajlar gibi ruhsuz
ve Instagram fenomenleri gibi tutarsız sevme…

Olur ya beni üzersin,sonra neden bloklandım diye yerinme…
Peşin peşin söylüyorum,ahımı alırsan,
“like”ların azalır; demedi deme…

Anlatmaya gerek yok,görüyorsunuz,somun ekmek edebiyatı bu.
Okuyunca da “hüzünlü bir ponçik” havası barındıran günümüzün saçma sosyal medya edebiyatı.Twitter ve tumblr edebiyatı.Hatta edebiyat bile değil,insana kattığı bir şey yok.Edebi veya felsefi tek bir zeka kırıntısı barındırmıyor,sadece yazmak için yazılmış aynen görseldeki gibi.
Hiçbir zaman için böyle yazmadım,yazmadık,yazmak da istemeyiz arkadaşlar.Ben susayım da resim konuşsun dedim,ancak küçük çıkmış ben de tamamını yazayım dedim.Trajikomik bir şekilde kitap bastırabiliyorsa bu insanlar ben de kitaplarının sayfalarını çiğdem çitledikten sonra çöpünü saklamak için,gazete kağıdı niyetine,veya tuvalet kağıdı ihtiyacı için kullanabilirim.
Hiç olmadı uçak yapıp atarız.Yaşanmışlık yok ki çünkü.
Kağıttan uçak gibi önce piyasada süzülür uçar sonra da yitik ve batmak üzere olan bir kayık gibi gölün dibine gömüleceklerdir.

Edebiyatı bile yozlaştırdınız ya helal olsun gerçekten !

Ice mocha nı yudumlarken okuduğun edebiyat.
Bence sen okuma, edebi olarak yat.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz