Bahar Görürsün Umarım

Bahar görmesin

0

Yaşlı gözlerle başlarken bu yazıya,en az arka fona koyduğum müzikler kadar duygusal bir başlangıç ve bitiş olsun istiyorum.
Ne dediler sana bu güne kadar? Ha? Ne dediler? Bir düşün bakalım.
Ne önemi varsa(!)
Okuyorsun biliyorum.İçimdeki ses.Veya dışarıdaki okuyan.Zaten kaç kişiyiz şu 3 günlük dünyada ben yaşamışım
yaşamamışım…
Bir yerleri bir şeyleri değiştirmişim,etkilemişim,etkilememişim ne fark eder ?
Öyle diyordum.
Sen de öyle diyordun.
Ama şimdi vazgeçersem geriye dönerim.
Kaybedince daha çok severim ve yokluğunda hiçbir anlamı olmaz Ali Atay’ın da dediği gibi!
Değişimin kor alevini görene kadar o.
Değişmeyen tek şey değişim.
Her şey bakış açına bağlı.
Hepsi bir iletişim,enerji ve frekans.Hani elektriğim tutar ya da tutmaz dersin ya biri hakkında.Hah işte o bile.
Dolayısıyla sanat bu,ve edebiyat.Bilgi verip düşündürmekti tarzım.
Ama şimdi hissetmenin ne kadar önemli olduğuna değineceğim.
Çünkü biliyorum oralarda bir yerlerde hissiyatı ve kalemi çok yüksek insanlar var.
Ve ben onlarla aynı platformda olmaktan onur duyuyorum.
İçimde kopan fırtınalar müziklerle dinmeye başlıyor.
Çok yüksek bir çağlayandan akan sular gibi,enerjisi çok yüksek.Coşkun ırmaklara da sığmaz benim yüreğim,enginlere de sığmam.Taşarım.

Konu dağıldı gene.

Biliyorsun ben içimdekiyle konuşuyorum.
Eğer konuşmasam yazamam.
Konuyu dağıtıyor ama yaşanmışlıktan konuşuyor o.
Bilgiden.Sanattan.Edebiyattan.
Ama somun ekmek edebiyatı gibi değil bu.Hem ben para istemem ki harcamıyorum zaten fazla.
Seyirci desen o da sadece beğeni ve alkış verir.
Yaptığın işi hak ettiğin zaman istemeye hakkın vardır belki .Yalnız,bedel dediğimiz şey var.
Onu da ödersin ama para gibi olmaz o.
Elitist biraz konuşan kişi.Biliyorum.Ama paranın eliti değil,yaşanmışlığın vücut bulduğu bir zihnin eliti.
Müziği açar ve ritme uygun yazarım ben.Sen de okursun.Kaybolursun.Ne kadar bilirsen bil,anlattıkların karşındakinin anladığı kadardır.
Duygulanmak ağlamak serbest.İstersen öfkeden kudurup bir şeyleri yıkmayı da seçebilirsin.Tavsiye etmem.Yapıcı olmak her zaman daha iyidir.Çünkü aslında herkes arkasında yitip giderken bu hayattan… Ardında eser bırakmak ister kendinden.Ve satırlarım benim eserim olacak.Benden sonra sevdiklerim,eşim,dostum,arkamdan bıçaklamaz ise brütüs gibi dost bildiklerim,tanıdığım,çoluk çocuğum okuyacak.Ya da internette bıraktığım o izler.Meraklı gözler tıklayacak ve satırlar içinde kaybolacak.
Herkes birşeyler katacak kendine.Kimisi kendinden verecek.Hamur gibi yoğuracak.Ne kadar haklı ya da ne saçmalıyor bu adam diyecekler.Kendine ve yaşayışına anlam verme çabası bu.Herkesin bir varoluş amacı vardır.Herkes gizli gizli kahraman olmak ister kimisi pelerin de takmak ister ama gerçek kahramanlar adi pelerinler takmaz hiçbir zaman.
Aslında ben herkesin,hepimizin içinden geçenlerin sözcüsü gibiyim.Geleceğin gözcüsü gibi.Bir zaman yolcusu gibi.Geçmişten bugüne ve gelecekten yarına.Ve gariptir ki 5 yaşımdan beri hayatımı değiştiren hiçbir olayı,hiçbir şeyi unutmadım.Unutamıyorum.Yaşanmışlığın verdiği varoluş acısını iliklerime kadar hissettiğim zamanlarda tıngırdayan bir saz ve ona eşlik eden nağmeler gibi.

Halk edebiyatı derler buna .

Ben aslında senim.
Anadolu dan gelmeyim.
Aşık veysel’in görmez dediğiniz gözleriyim ben.

“Sisteminiz oyunsa ben de oyun bozanıyım
Çatlamış bu toprağın serseri bir ozanıyım
Severken Mevlana’yım söverken Neyzen’im
Ben Bolu’da Köroğlu’yum, Sivas’ta Veysel’im”

“Dost dost diye nicesine sarıldım.
Benim sadık yarim kara topraktır…”

Ve çok sevdiğim bir sokak sanatçısı var.
İşte bana ilham veren.
“Ender” kişilikler her zaman değerlidir.
Esinlenirim ondan çoğu zaman.
Rap yapanlara genelde pek ilgi saygı olmaz fakat neler yazdıklarını görseniz gerçek ozan kim anlarsınız.
Kendiyle “Barış”mış insanlardır gerçek şairler ve ozanlar.
Bakalım neler yazmış Ender.Bunlar onun sözleri.
“Çıktık yine yollara” der gibi ve “yaşıyor bu gözler”.

Yazıldı şiirler ve tütsülendi gökyüzü
Bu toprağın var her yerinde kahramanlık öyküsü
Adanmış hayatları cesaretiyle yoğurdu
Tabiat anne bin bir çakala hep bir aslan doğurdu

Pes etme kabullenme zor da olsa şartların
Hiçbir nefer hiçbir nefes zorda havlu atmadı
Konuşsun kahpeler tarihim cevap verir
Benim kahramanlarımı Hollywood yaratmadı

Bilirsin bu yerlerde yalnız kalır doğrular
Mavi gözlü bir devin asaleti var kanımda
Bu yüzden de ezilirsin karakterimin yanında

Biz barışcıl bi’ toplumuz, istemiyoruz savaş
Siyasette kavga olabilir, konu vatansa arkadaş
Ankara’nın bebesi ve Karadeniz uşağı
İzmir’in efesi takar bele kuşağı

Emekçi insanımız pırlanta yürekli
Kömür deyip geçme çocuk yer altında ömür var
Unutma, unutturma, zor geçen bu günleri
Kim olursan ol Adem sonunda hep ölüm var.

Her şeyin sonunda ölüm var.

Konfüçyüs çok haklı.
Ya bir yol bul,ya bir yol aç,ya da yoldan çekil.
Yani çözüm bul diyor,bir şeyler yap,yaşa,ortak ol ya da tavrını koy bulaşma diyor.

Yazıyorum çünkü kahrolası egoma söz geçirebildiğim
nadir(!)
zamanlar bunlar.
Gerçekleri söyledim,gerçekleri anlattım.
Hep melankolik hep protest bir tavır içinde. Ancak artık olumlama vakti.
O kadar olumlu o kadar pozitif o kadar optimist olacağım ki şaşıracaksın.

Kayboluyorsun ama birileri kaybolduğunu fark eder,edecekler.Yeterince çabalarsan.Her şey mümkün.İmkansız demeden önce imkanın sınırlarına bir bak, bir koy o sınırları ve çizgileri.
Hayat ince bir çizgi,çiz ve de git.Bu kadar basit.İstersen at beynini ya da sök kalbini.Yürü! Arkana bile bakma! Bunlarda “Contra’dan”
.Ergence diyorsan bir de nette manken memesi aratırken kendine bir daha bak!
Bakarsın utanacağın ders alacağın büyüyeceğin kimi zaman küçüleceğin belki yerin dibini boylayacağın bir geçmişin vardır belki.
Veya belki mutluluklar zaferler ile doludur. Geçmişe gidelim biraz.Bana dediler deli. Deli. evet.
“DELİ”
Oysa ki yaşanmış ve yaşanacakları gördüm.görüyordum.görüyorum.Hissediyorum…

Bana veya sana ne dediler?
Meczuptur yapar dediler,delidir boş ver dediler.Aşıktır belki dediler.Hisli adamdır dediler.
Yalnızsın ulan yalnız! Daha ötesi var mı? YOK !
Hem de aşıksın.Seviyorsun ! Ölümüne seviyorsun.
Sevmek zorundasın.Ya bu deveyi güder ya da bu diyardan gidersin.Biliyorsun bunu.
Ben de öyle diyordum lakin yalnızlık Tanrıya ,Allah’a özgü bir durum.
Sen yalnız olamazsın ,olmamalısın.Tek yeteneğin yazmaktı burada,çünkü beceremedin başka bir işi.Ya da beceremeyeceğini düşündün.
Yarım bıraktığın eğitimin ve takıldığın boş şeyler kadar.Boş muydu hayatın ? Acaba boş muydu herşey ?
Yoksa gerçekten bazı şeylerin yaşanması mı gerekiyordu.Gel hep beraber ağlayalım,hep beraber üzülelim.Bazı şeyler kaybedilmeden sevilmiyor,bedenim burada fakat ruhum kabul etmiyor.
Gecelerin bitmek bilmeyen sabahı gibi hasta gönlüm refakatçisini bekliyordu hep.Ve seni gördüm!
Sen çıktım karşıma ey nazlı güzel.Ey okuyucum ey !! Bana ne dediler ?
Dokunmayın yaşasın dediler.Sert ol dediler,metin ol !
Olamadım. Önce umudumu kaybettim sonra insanlığımı.Umudumu kaybederken düşünüyordum hep.Çaresiz misin yoksa çare siz misiniz diye.Dikkatsiz misin yoksa dikkat siz misiniz diye. Ümitsiz misin yoksa ümit siz misiniz diye.Ne senaryolar ne metinler yazdım.Neler çevirdim kafamda.İngilizce türkçe de çevirdik çok.
Nefretimden yanıp kül olmuşken şimdi, umudumla küllerimden yeniden doğuyorum yeniden başlamak için.Sil baştan başlamak gerekir ya bazen.Hayat bu kaybolursun bir yerlerde illa ki.Oyunu oynarsın bazen kazanır bazen kaybedersin.Çalışırsın,yer içersin.bir güzel sızarsın.Gezersin,okursun,yazarsın,yaşarsın,hissedersin.Kelebek misali süzülüyoruz şu hayatta.Herşey gelip geçici ama yaşaması o kadar güzel ki.Aldığım nefese dua ediyorum artık.
Düşünme derler düşünürsün.Gelir buraya yazarsın takır takır eder klavyendir kalemin dökülür gözyaşları üzerine.Çünkü senden bir şey olmaz dediler. Bak bakalım oluyor mu? Çevir,ters düz et.Bir daha bak bakalım.Olacak mı? Artık hangi kalıba veya forma sokmak istersen olur o.
İnsan da öyle be gülüm.Sana bağlı herşey.Nefretimi öfkemi toprağın dibine gömdüğüm şu günlerde umut çiçeklerini topluyorum ben gönlümün tarlasından.
Kaybedenler kulübünün lobi girişi burası.Bilet almana gerek yok kapım herkese açık.
Pes etme kabullenme zor da olsa şartların
Hiçbir nefer hiçbir nefes zorda havlu atmadı.
Ben de pes etmedim.Sürekli okudum,araştırdım,yazdım ve hissiyata sahip oldum.Geçmişi ve geleceği gördüm.Hala bana deli diyorsan 3 ay önceden tahmin ettiğim ekonomik krizle ilgili “benim yüzümden” adlı yazıyı okuyabilirsin.Evet.Reklam yapmayı da çok seviyorum.Kırk yılın başı bir işe yaradık.Onu da çok görme bana.Neyse.
Beğenmiyorsan çek git dediler bana.Yaşama burada.!
Yaşamı al da git.Herkesi,herşeyi bırak ardında.Yollara düştüğüm de oldu.Kendinden kaçamaz,saklanamazsın!
Ahh ulan ahh.O kadar seviyorum ki yaşamayı,yurdumu,seni,herkesi…
Önceden nefret ederdim.Ama şimdi seviyorum.Alıştım ve sevdim.
Peki sen? Yaşadın mı oğlum,kızım… Yalnızlığın verdiği o acı tadı.Yaşadın mı lan hiç ?

Gitti değil mi herkes? O,SEN,BEN.
Zamirler yetmedi yalnızlığını doldurduğun o günlere.
En yakın arkadaşlarımın kız yüzünden ayrıldı nice dostlukları
Yılların dostluğu ve yaşanmışlığı.Ve şimdi ben de sildim onları.
Ama seni kendimi ve yurdumu silemem.Benim yaşadığım şu küçük oda benim derdime hissiyatıma tercümandır nice geçen geçmiş günlerim
Önceden insanlar beni neden anlamıyor diyordum.
Şimdi de neden anlıyorlar ki diyorum…
Sevdiğim iki adamı toprağa gömdüm ben.Tek parça halinde de değil üstelik !!!
Gençliğinin baharında solan adamlar biliyorum.Kimi yer altında kimi yer üstünde.
İnsanlık hep bir yerlerde yaşıyor ve ölüyor.
Patlarken bir yerlerde gene birşeyler.
Ölüler kayıplar yitip gidenler gibi bir de o vardı.

O diyorum çünkü yerine ne koyarsan artık.Çoğul da olur tekil de.
Aşkın olur,sevdiğin olur,sevdalın olur, vatanın olur birşeyler olur illa ki.
Peki yaşarken yitip gidenlere ne demeli? Bahar görmesin onlar.

Gitti değil mi o da herşey gibi. Arkasına bile bakmadan çekip gitti değil mi?
Kandırma kendini sevmedi oğlum seni hiçbiri.Canın acıyor değil mi ?
Biliyorum… Şurası.Şu kalp denilen yer değil mi
Hani sende yok,olsa da yetersiz dedikleri.O boşluğu dolduracak bir yük bulman lazım kendine.
Göz altların mosmor değil mi ? Biliyorum.
Acıyorsun değil mi kendine,o aynanın karşısına geçip !

AYAKTA DURAMIYORSUN OĞLUM! BİLİYORUM!
Sen de kendini kandırmışsın aslında kandırdığın başkaları gibi.
Dizlerin çok acıyor değil mi? Ciğerlerin ölmek üzere o sigaradan biliyorum!
Sıkma lan canını! Beraber içeriz oğlum, beraber ağlarız.
Peki ya o,onlar ?
Umurunda değilsin oğlum,O mutlu lan.
Gülüyor bak.
Kesme oğlum kendini.
Haketmiyorsun bunu.
Boşver.
Ciğerleri bahar görmeyecek onun.
Bahar görmesin !

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz