Yürüdük yine çarpa çarpa birbirimize.Bir aceleyle bir telaşla.Kimimiz öfkeyle çarptı geçti yanımızdan.Belki yıkamadı bizi öfkesiyle çarparken.İçini yıkmışsa fırtınalar,boranlar dışında ne kalır ki insanın. Bir çatık kaş,çökmüş gözler. Soğuktan it gibi titriyor sandığımız ama aslında kontrol edemediği sinirinin işgal etmesi tüm vücudunu.Ben, sen, o her kimsek.Hepimiz aynı değil miyiz?

Dans edenlerde var sevinçli ve mutlu.Kimisi gerçekten mutlu kimisi iyi bir taklitçi.Taklitte olsa güzel değil mi mutlu, heyecanlı görünmek?

Acılarımız benzer,sevinçlerimiz,öfkemiz, kederimiz.Söylesenize aynı değil miyiz biz?

Yollar değişir.
Şehirler, köyler değişir.Kısacası zaman değişir mekan değişir. Biz ne kadar değişiriz peki?

Yolları komple söküp değiştirirsin.Zift değil beton değil belki çiçeklerle döşersin. Şehirleri yakıp yıkarsın dümdüz edersin.Tuğladan harçtan değil belki bulutlardan kurarsın her binayı.Peki bir insanı tamamen nasıl değiştirirsin?

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz