Gittiğinden beri arar dururum

Bir hayaleti arar gibi

Şehrin her yerinde seni

Bulamayacağımı biliyorum

Bir kılıç gibi yüzümün üstünde

Sallanır bu gerçek

Yine de korkusuzca ararım

Sesine benzeyen bir ses

Yüzünü hatırlatacak bir anıyı gözlerim

İnsanlar gelip geçiyor Kızılay’dan

Binlerce yüzü binlerce ayak sesini

Düşürürüm gözlerimin gölgesine

Altı çizili kitaplar biriktiriyorum sana

Okuma ihtimalin olmayan kitaplar

Dinleyemeyeceğin şarkılar seçiyorum

Anılarımız siliniyor yavaş yavaş

Kentten benden bizden

Canımı acıtan sefil bir sürgün bu

Koparılıp atıldığım bir yurt

Zehrine doyduğum kabuslar

İzler siliniyor sesler ıssızlaştı

Yavaş yavaş yalnızlaşırken kent

Bavullarını toplarken binalar

Düğün şarkılarını yakarken çalgıcılar

Kırılırken bütün inceliği ile

Parmağımda ki nokta mürekkep

Bir otobüs durağında asılı bırakırken

Son sarılmamızı iç cebinde son gülüşün

Bu şehirden Binlerce insan gelip geçecek

senden benden ve bu aşktan habersiz

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz