Martılar haykırsa seni bana
Yok mudur seslerini duyan
Dönmek istesem tanıştığımız ana
Nasıl bir rüyadaysan artık uyan
Yalnızlığımı hapsetsem
Şu kara toprağa
Ve kucaklasam o toprağı
Bir ağaç gibi
Gün sayıyorum ardından
Paslanan sayaç gibi
Yokluğun işlemiş içime
Kaskatıyım kayaç gibi
Dibi görüyorum her manada
Sensizlik dönüştürür biçimden biçime
Bakakalırım
Verilen sözlerin ardından
Duacıyım yalnızlığına
Şahidim doğa ana
Bakir bir ormanın
Balta girmemiş yeriydi gönlüm
Artık bitki bile yok dikensiz
Kaç gün daha geçecek sensiz
Bilmem yeter mi şu ömrüm
Yokluğunda var oldum
Şiirimde vücut buldum
Bana eşlik edense baki mutsuzluk
Ve sen gelsen ardımdan
Bitse bu umutsuzluk
Hasta bir adam gibi ki bu hasta bir adam
Kapanmıştım odama,çekildim kabuğuma
Gün ışığı girmiyor ki penceremden
Ucuz şaraplar,tütünler içiyorum
Hiçbiri fayda vermiyor
Giden zaman asla geri gelmiyor
Diye düşünürken ansızın gelen bir ses
Karşı çatıda süzülen güzel martı
Haber mi getirdi acaba senden
Aylar geçti, kim bilir nerede kiminlesin
Fark edememiştim benliğimi,aldın beni benden
Geleceksin bir gün biliyorum
İple çeker oldum aylardan
Nisanı ,şubatı, martı…

Önceki İçerikAcayip
Sonraki İçerikAraba
Okumayı,yazmayı,düşünmeyi seven biriyim.Kişisel gelişime önem vermekteyim. Felsefe,psikoloji ve edebiyat her zaman ilgimi çekmiştir.Özellikle sosyoloji gibi toplum bilimleri insanlık için önem arz etmektedir.Temelde,bilime ve bilimsel düşünceye önem veren bir karaktere sahibim.Kendime bir şeyler katmak adına uğraşmaktayım.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz