Sevgilim;

İzmir’de yalnız başıma,

Lütfi kaptan vapurundayım

Kimseler yok kimsesizim

Çaresizim

Sensizim.

Yalnızlığım mavi denize karşı

Şiirlerim rüzgâr da dans ediyorlar

Sen yoksun,

Yokluğunda yok olmuş bir şair

Varlığında sevinçle çığlık atan bir martıyım…

Sevgilim;

Bilir misin

 Hiç yalnız bırakmadı martılar

Lütfi kaptan vapurunu

Ama sen beni

Unutulmuş bir kitap gibi

Raflarda bıraktın.

Bakma gözümden akan yaşlara

Sadece birkaç söz kaçtı gözüme

Yanımda yaşlı bir amca

Önümde âşık bir çift

El ele kol kola

Biraz da rastlantı

Ve  / simit yeme yarışına giren / birkaç martı…

Sevgilim;

İsteseydin gökyüzünü önüne serer

Denizler de balık olurdum

Ben Mecnun değilim

Ege’ye dik uzanan dağları

Hiçbir şekilde delemem

Ama sana olan aşkımı

Tüm cihana haykırabilirdim

Seni aşk bildim…

Sevgilim;

İzmir’i sana anlatmak istemem

Bu şehre ne şiirler yazılmış bilemezsin

Ama hiç kimse bilmiyor,

En güzel şiir sensin…

Dörtlüğümü süsleyen en güzel kafiyesin.

Sevgilim;

Martılar dans ediyor rüzgâr eşliğinde

Arkam da bıraktım sensiz sokakları

Duyuyor musun vapurun sesini

Ya da çığlık atan martıları…

Ben bu vapura seninle binmenin hayalini kuruyorum

Mavi gökyüzü

Mavi deniz

Tepemiz de martılar

Ve / biz…

Sevgilim;

Lütfi kaptan vapuru

Yavaşça yanaşıyor iskeleye

Bu şehir bizi el ele görmezse

Uçamaz martılar,

Batar belki bu vapur…

Ben seni beklerim

Bir seni severim

O güzel gözlerini

Şiirlerle süslerim…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz