Bir sabah ansızın uyanıp aklına düşmesi…
Ağlayamayacak kadar alışmış olmak acıya.
Ve sevmek.
Sevmek o ki bütün imkansızlıklara göğüs geren,
Sevmek o ki hayatın çelmesine takılmış,
Sevmek hiç düşmemiş,
Ağlamış, içi acımış, dizleri kanamış, gitmeye kalkışmış,
Yapamamış.
Sevmek o ki bir yıldızdı.
Hep orda geceyi aydınlatan.
İçim de milyonlarca susmayan ses,
Susturamadığım milyonlarca haykırış.
Bilemezdim bu kadar acıyacağını,
İstanbul da bir limana bu kadar demirli kalacağımı,
Ben ne gemiler batırdım, ne limanlar yaktım.
Bakma senden demirimi alamadığıma.
Şehrini sevdiğimden hepsi,
Hayır ağlamıyorum.
İstanbul denizini vura vura ıslatan gözlerimi,
Hayır aslında gidebilirim.
Ben kalmayı istiyorum.
Ben seni sevmeyi seviyorum.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz