Erken yaşta olgunlaşmış insanları hep çok takdir ederiz.”Ya daha yaşın kaç bunların farkındasın” der dururuz.O insana kendini geliştirmiş gözle bakarız.Kimsenin aklına neler yaşamış olduğu gelmez ya da gelir dile getirmez ya da karşısında ki insanın yaşına göre çok olgun olduğunu anlamayacak kadar geri kafalıdırlar.Bir insanı büyüten yaşı değil.Bir insanı büyüten yaşadıklarından daha çok yaşadıkları karşında aldığı kararlar,yaptığı hatalar ne kadar ağladığı ne kadar düşündüğü.Kimilerimiz erken yaşta büyük acılar yaşayıp büyümeye başlarız kimilerimiz de kitapla,sanatla tanışıp büyümeye başlar.Şimdi hemen hemen herkesin her yerde gördüğü bir söz vardır işte “anı yaşayın”, “bu hayat sizin hayatınız her saniyeniz önemli” falan filan.Ya ben bunları doğru buluyorum tabi ki elbette her saniyemiz önemli bu bizim hayatımız her anımızı doyasıya yaşamalıyız ama bizler bu sözleri bir yerde okuyup geçiyoruz kimse hayatında kendisi için bir şey yapamıyor ki artık.Herkes ölmeyecekmiş gibi yaşıyor yani yaşarken öleceğimizi unutuyoruz.Hepimizin hayalleri var umutları var yapmak istedikleri var ne kadar psikologlar “bahane kurmayın inandığınızın peşinden gidin çabalayın” deseler de o bir noktadan sonra öyle olmuyor işte bir kere hayat şartları denilen bir şey var.Şimdi bir baba dünya turuna çıkmak istiyor diyelim ama bunu yapamıyor neden ? Çünkü çocukları var karısı var.Bu söylediğim çok küçük bir örnek.”Ay  çocuklarıyla karısıyla çıksın “ diyecekler belki eee cepte para var mı ? Ulan dilediğinizi yaşayın demek kolay da hayat şartları izin veriyor mu diye bir sorun önce.Şartları siz koyacaksınız da siz yapacaksınız da şöyle böyle yemin ederim bıktım şu laflardan biraz gerçekçi olun ulan zaten o kadar  boku yapabilseydim hayatımın her saniyesinin dibine kadar yaşıyor olurdum bu lafları da dinlemek zorunda kalmazdım.Çoğumuz hedeflerimizin peşinden giderken hata yapmaktan korkuyoruz ya da yanlış kararlarlar alıp geleceğimizi etkilemesinden.Hep önce “kızım diplomanı al işini kur öyle” diye diye asıl istediklerimizi erteliyoruz.Hele ki böyle bir zaman da öyle aptalca bir eğitim sisteminin içindeyiz ki kimisi her sabah kalktığında şiir okuyor,kimisi kendini sahneden alamıyor  kimisi de müziğe,filmlere aşık.Gelmişsin böyle bir çocuğu matematik yapması için zorluyorsun sıçarım sizin eğitim anlayışınıza.Keşke derslerde matematik,kimyadan çok sevgi,ahlak,hoş görü,inandığının peşinden gitme gibi gibi dersler olsaydı ya da herkesi hayallerine uygun dersler olsaydı.Yani bize çıkıp hayallerinizin peşinden gidin gençler, anınızı yaşayın diyorlar da daha biz yolun başındayken ipin ucunu kestiler zaten.Çünkü yaşadığımız sistemin içinde öyle bir oyun var ki şu “özel sandalye” (ben öyle adlandırıyorum) varya işte ona oturanlar onların kurduğu sistem içerisinde yaşamamızı istiyorlar.Bizler farkında olmadan kuklalaşıyoruz kendimizi kullandırttırıyoruz.Kimse çıkıpta dur diyemiyor  aslında kimse bunları sorgulamıyor bile.Herkes yaşamaya çalışıyor yaşamaktan kastım da karnını doyurmak,başını sokacak ev bulabilmek.Açık olmak istiyorum benim artık umudum falan kalmadı insanlıktan gün geçtikçe daha da kötüleşiyoruz daha da öfkeleniyoruz herkes daha da çirkinleşmeye başlıyor ama insanlarımızın böyle sinirli,öfkeli olmalarının en büyük sebebi kimse istediği gibi yaşayamıyor hayatını.Herkes kapana kısılmış durumda insan insanın özgürlüğünü kısıtlıyor,insan insanı öldürmek için silah üretiyor,insan insanı dışlıyor.Hepimiz tek bir dünyası var ve bu dünyada yaşamak zorundayız,paylaşmak zorundayız.Bizler koca dünyayı ülke ülke bölerek insanları ayırmışız bir ırkı bin ırka bölmüşüz daha en başından yapmışız bunu.Kimilerini rengiyle kimilerini de diniyle.İnsan insana yabancı olmuş durumda.Herkesin içini koca bir ego,hırs kapsamış durumda.Herkes birbirinin üstüne çıkmaya çalışıyor resmen yaşarken uzun eşek oynuyoruz.Hep birilerinin üstüne çıkıp devirmeye çalışıyoruz.Yaşamak kolay ama biz köleleşiyoruz.Bir insan kendine bile insan muamelesi göstermezken bunu başkalarına yapmasını bekliyoruz.Öğrenmiyoruz,okumuyoruz,merak etmiyoruz,kendimizi geliştirmiyoruz o at gözlükleriyle bizi mezara gömecekler.Öyle bir zamandayız ki artık bir insandan bile insan olmasını bekleyemiyoruz.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz