Bir ip, iki tane uçurum kenarı.

Biri ipin bir ucunu tutmuş, diğeri bir ucunu.
Bende ipin üstündeyim.
Her an düşüyorum ama ipin üzerindeyim.
Başımı kaldırdığım da görüyorum, düşüyorum.
Başımı eğdiğimde, görüyorum, ip ayaklarımın altında.
Sağım boş, karanlık. Solum boş, karanlık.
Uçurumun, hangi kenarına doğru yürüsem ,diğeri bana yaklaşıyor fakat mesafe azalmıyor.
Diğerine dönüyorum, yürüyorum.
Diğeri yaklaşıyor fakat mesafe azalmıyor.
En iyisi yürümemek.
En iyisi yürümemek mi?
En iyisi yürümemek mi acaba?
Oturuyorum ipin üzerine, sarılıyorum sonra.
Ters dönüyorum.
Sıkıca tutunuyorum.
Birden bırakıyorum kendimi.
En iyisi bu dermişcesine.
Düşüyorum.
Hala düşüyorum.
Şu an düşmeye devam ediyorum.
Evet şu an bile düşmeye devam ediyorum.
Kafamın içine hoş geldiniz…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz