Bomboş bir şehri adımlarım

Gözlerimin altında geceden kalma ölü ruhumun na’şı ile

Ne düşman bilirim

Ne ayazın sızısını

Yavaş adımlarla yürürüm

Savrulurum binlerce sesin arasından geçerken

Derim kelimelere takılıp yırtılır

Hissediyor gibiyim

Gözlerimi çevirip bakamayacak kadar

Kendime yabancıyım artık

Neşeli kahkahalar duyuyorum sokaklarda

Telaşlı insanlar görüyorum bir yere yetişmeye çalışan

Avuçlarımda izi kalmış sıcaklığın

Saçlarımda bir avucun izleri var

Kırılan yerlerim satılıyor

Ucuz işporta tezgâhlarında

Bir yabancı gibi bakıyorum onlara

Unuttum sesimi

Unuttum kahkahalarımı

Hayallerimi görüyorum tanımadığım insanların masasında

Benim diye haykırasım geliyor

Yüreğimden eklediğim hayallerim

Sanki hiç benim olmamışlar gibi oradalar

Dizlerimde binlerce yıllık haksızlığın ağırlığını hissediyorum

Koşmak istiyorum bir kısarak misali

Rüzgârı hissetmek istiyorum yeniden yüzümde

Biliyorum gücümün tapınaktan bozma mezatlarda kaldığını

Yağmur yağar diye bekliyorum

Bir yağmur damlasında yüzmek istiyorum

Bir yağmur damlasında doğmak istiyorum yeniden

Binlerce yağmur damlası düşüyor şehrin üstüne

O damla düşmüyor

Bulutların karasında hapsolmuş

Zincire vurulmuş bir yağmur damlası

Berraklığını göremeden

Yeniden doğurmadan

Yeniden temize çekmeden

Zincirlerini fark etmeden yaşıyor

Upuzun uzanayım

Yerin göğün ortasına

Hatıramda bir şarkıyı tekrar ediyorum

Sözü oluyorum melodisi oluyorum

Ben hatıramda bir şarkıya benziyorum

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz