Bugün Ege dalgalıydı biraz
Karadeniz’in hırsı çökmüş üstüne
Bulutlar yalnız bırakmış gökyüzünü
İçim mavi doldu
Hangi vapur seferinde ayrıldı âşıklar
Önüme Ege’yi alırken
Arkam da dağlar, puslular…

Batırdım güneşi en sonunda, yârin saçında
Oturduğum banktan ayrılmadım
Yalnızlığın ezgisini, İzmir’ e fısıldadım
Bir felsefe kitabıydım dışarıdan
İnsanlara sayfalarımı açtım,
Oysa herkes yapraklarımı yırtmış
Bunu geç anladım…

Bir filozof edasıyla baktım karşıya,
Gözlerimin gözlediği gözler…
Ve sonra
Korkak, acı, çaresizlik dolu yüzler…

Bir kadeh şarap doldurdum kendime
Siz içemezsiniz (!)
Sebebini sormayın,
Sek yalnızlığı bilemezsiniz..

Yudumlarken, kara görünümlü kırmızı şarabı,
Döküyorum kağıda işte bu mısraları
Önümde fotoğrafın, bir Süreya dizesi,
Kulağımda Neşet Ertaş ;
Gökyüzünde koca koca karanlıklar
Geceye kırık bir şiir düştü,
Sade ay kaldı
Ve bir de yıldızlar..

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz